فولاد مورد استفاده در ساختمان‌های بلند مرتبه در معرض شرایط تنش پیچیده‌ای قرار دارد و لازم است ویژگی‌های ایمنی و قابلیت اطمینان بالا، عمر طولانی و توانایی مقاومت در برابر آسیب‌های ناشی از شدت لرزه‌ای خاص را داشته باشد. این امر تعیین می‌کند که صفحات فولادی مورد استفاده در سازه‌های ساختمان‌های بلند مرتبه به خواص ویژه‌ای نیاز دارند، که عمدتاً نکات زیر را شامل می‌شود:
(1) می‌تواند در برابر آسیب نیروی زلزله خاصی مقاومت کند و باید بتواند در برابر زلزله و زمین لرزه مقاومت کند. به همین دلیل، صفحه فولادی نه تنها باید استحکام کششی و استحکام تسلیم کافی داشته باشد، بلکه باید نسبت تسلیم کمتری نیز داشته باشد. نسبت استحکام تسلیم پایین می‌تواند باعث شود که این ماده توانایی تغییر شکل سرد خوب و کار تغییر شکل پلاستیک بالایی داشته باشد، انرژی زلزله بیشتری را جذب کند و مقاومت زلزله ساختمان‌ها را بهبود بخشد.
(2) عملکرد جوشکاری خوبی داشته باشد، به طوری که قبل از جوشکاری نیازی به پیش گرمایش و پس از جوشکاری نیازی به عملیات حرارتی نباشد، به طوری که جوشکاری در محل را تسهیل کند و در نتیجه شدت کار را کاهش داده و راندمان کار را بهبود بخشد.
(3) باید از انعطاف‌پذیری و چقرمگی بالایی برخوردار باشد تا صفحه فولادی خواص مکانیکی خوبی داشته باشد.
(4) داشتن محدوده نوسان مقاومت تسلیم کوچکتر. هنگامی که محدوده نوسان مقاومت تسلیم بزرگ باشد، تطبیق مقاومت تسلیم بین بخش‌های مختلف ساختمان ممکن است با مقدار مورد نیاز طراحی متفاوت باشد، که مستعد آسیب موضعی است و مقاومت ساختمان در برابر زلزله را کاهش می‌دهد. بنابراین، استاندارد ژاپن تصریح می‌کند که محدوده نوسان مقاومت تسلیم نباید بیشتر از 120MPA باشد.
(5) در محدوده اتصالات تیر و ستون که با جوش به هم متصل شده‌اند، هنگامی که قیدهای اتصال قوی هستند و نیروی کششی را در امتداد جهت ضخامت ورق تحمل می‌کنند، ورق فولادی باید سطح مشخصی از مقاومت در برابر پارگی لایه‌ای داشته باشد.